deme kelime kökeni

deme = ‘söylemek, bir söz söylemek’ demektir. Eski Türkçe’de ‘demek’ fiilinin birinci tekil şahıs çekimi olarak görülür, kökeni Proto‑Türk‑Altay *däm‑ ‘söylemek’ köküne dayanır.

deme: ‘söz, laf’ anlamına gelir; göçebe Türkçesinde “dem” kökünden türeyen ve ‘ifade, konuşma’ anlamını taşıyan bir sözcüktür.