çınlama kelime kökeni

çınlama, eski Türkçe çın- kökünden, 'ses çıkarmak, çınmak' fiilinden türetilmiş bir isimdir.

çınlama demek, çın- kökünün geniş zaman çekimiyle oluşan bir isim. Örnek: 'Dağların çınlaması kulakları doldurdu.'