bulundurma: bulun‑ (eski Türkçe bul‑ ‘bulmak’) + dur‑ (etkinleştirir) + ma (isim yapar). Böylece ‘bulma eylemini sürdürme, tutma’ anlamı kazanır.
A
Anonim
10 ay önce
bulundurma = “bulmak” kökünden “-dur‑” yapım ekiyle türetilmiş, “-ma” isimleşme eki almış bir sözcüktür. Eski Türkçede “bul‑” “bulmak, buluşmak” anlamındadır.