boncuk TDK sözlük anlamı

Boncuk, süsleme amaçlı kullanılan küçük, yuvarlak parça demektir. Örnek: "Kolye üzerine renkli boncuklar dizildi."

Boncuk = genellikle cam, taş ya da metalden yapılan, küçük ve yuvarlak süs nesnesi.