beyyine kelime kökeni

beyyine kelimesi, ‘bey’ (Türk‑Farsça kökenli ‘lord, efendi’) ve ‘-yine’ (eski Türkçe ‘-yine’ ek fiili/zarfı) eklerinin birleşimidir.

bey (Farsça beg) + -yine (eski Türkçe ek).