beygirli kelime kökeni

beygir, eski Türkçe “bey” (efendi) ve “-gir” (almak, tutmak) eklerinden oluşur; “bey alır” anlamında “beyin sahibi” yani at anlamına gelir.

beygir kelimesi, “bey” (efendi) köküne “-gir” fiil ekinin eklenmesiyle oluşmuş, tarihî olarak “efendinin atı” anlamında kullanılmıştır.