Terk edilmiş ahşap bir kayık, ince tel ve iplik benzeri yapılarla adeta bir örümcek ağına bürünmüş halde karanlık bir ortada yüzüyor. Kürekleri yerinden oynamış, monokrom tonlardaki dramatik aydınlatma ise sahnenin melankoliğini ve gizemini kat be kat artırıyor. Soyut ve dijital sanat unsurları taşıyan bu görsel, yalnızlık, zamanın geçişi ve hafıza gibi temaları duvar kağıdı veya konsept çalışmalar için güçlü bir şekilde yansıtıyor.