Beyaz bir kanepede sergilenen bu sürreal eser, organik formların bozulma anını dondurmuş gibi görünüyor. Ağaç kökünü andıran ama etli, lifli dokularla kaplı ve yer yer eriyen yapısı, doğal materyallerle minimalist iç mekân arasındaki gerilimli karşıtlığı öne çıkarıyor. Işığın vurguladığı biyolojik detaylar, esere hem ürkütücü hem de büyüleyici bir atmosfer kazandırıyor ve izleyicinin algısını sorgulatıyor.