Karla kaplı uçsuz bucaksız bir arazinin ortasında, şeffaf cam panellerle çevrili dairesel bir pavilyon göze çarpıyor. Yapının içinde sadece bir masa ve sandalyeler yer alırken; dışarıdaki soğuk, sisli ve beyaz atmosferle içerideki ısıtılmış, korunaklı his arasındaki tezat güçlü bir etki yaratıyor. Minimalist tasarımı ve kusursuz geometrisiyle bu yapı, çağdaş mimarinin doğayla kurduğu en zarif ve sakin diyaloglardan biri olarak öne çıkıyor. Hem mimari fotoğrafçılık hem de zen tarzı arka plan kullanımları için oldukça uygun bir kompozisyon sunuyor.